18 marca 2026

W Holandii utworzono wioskę dla osób z demencją. Asystenci pełnią rolę sąsiadów i sklepikarzy

W Holandii powstał przełomowy projekt, który zmienia sposób myślenia o opiece nad osobami z demencją. Hogeweyk, określana jako „wioska dla osób z demencją”, to przestrzeń zaprojektowana tak, aby mieszkańcy mogli prowadzić możliwie normalne życie mimo postępującej choroby.

Zamiast zamkniętych oddziałów, medycznych korytarzy i instytucjonalnego charakteru tradycyjnych domów opieki, stworzono środowisko przypominające niewielkie miasteczko z ulicami, sklepami, kawiarnią oraz miejscami spotkań.

Całość funkcjonuje jako spójny ekosystem społeczny, małe miasteczko w którym najważniejsze jest zachowanie godności, poczucia bezpieczeństwa oraz ciągłości tożsamości mieszkańców.

Jak działa Hogeweyk

Hogeweyk jest przestrzenią zamkniętą ze względów bezpieczeństwa, cały teren jest monitorowany, jednak wewnątrz mieszkańcy mogą poruszać się swobodnie, bez poczucia ograniczenia.

Kluczowym elementem jest brak jakichkolwiek instytucji. Nie ma tu typowych dla szpitali czy domów opieki procedur widocznych dla mieszkańców, a codzienne życie toczy się w sposób zbliżony do normalnej rzeczywistości.

W wiosce mieszka około 150–170 osób z demencją, pracuje około 250 – 300 osób personelu.

Liczba ta obejmuje nie tylko klasycznych opiekunów medycznych, ale również szeroki zespół pracowników pełniących różnorodne role społeczne i usługowe.

W skład personelu wchodzą pielęgniarki, opiekunowie, terapeuci, psychologowie, a także osoby pracujące jako „sąsiedzi”, sprzedawcy, kelnerzy czy pracownicy administracyjni.

Mieszkańcy żyją w niewielkich domach dostosowanych do różnych stylów życia, co pozwala zachować znajome schematy funkcjonowania.

Wspólnie spędzają czas, przygotowują posiłki, spacerują i uczestniczą w codziennych aktywnościach.

Dlaczego Hogeweyk działa skuteczniej niż tradycyjne domy opieki

Tradycyjne domy opieki mają zazwyczaj charakter medyczny lub półmedyczny. Miejsca te przypominają bardziej szpital niż dom. Tego typu przestrzeń sprzyja poczuciu anonimowości i oderwania od wcześniejszego stylu życia.

Seniorzy funkcjonują w rytmie narzuconym przez instytucję, co ogranicza ich autonomię. Nawet podstawowe czynności, takie jak kąpiel czy wyjście na spacer, są uzależnione od dostępności opiekunów.

Takie podejście często prowadzi do izolacji, dezorientacji oraz pogorszenia stanu psychicznego pacjentów. Hogeweyk przyjmuje zupełnie inną perspektywę, koncentrując się na jakości życia zamiast na samej kontroli.

Osoby z demencją funkcjonują lepiej w środowisku, które jest dla nich przewidywalne i znajome.

Wioska odtwarza elementy codziennego życia, co redukuje stres i dezorientację.

Mieszkańcy rzadziej wykazują zachowania agresywne, są bardziej aktywni społecznie i zachowują większą stabilność emocjonalną.

Zamiast przypominać im o chorobie, system wspiera ich w utrzymaniu poczucia tożsamości i sprawczości.

„Teatr codzienności” jako fundament opieki

Jednym z najbardziej charakterystycznych elementów Hogeweyk jest koncepcja określana jako „teatr codzienności”.

Nie polega ona na oszukiwaniu mieszkańców, lecz na tworzeniu środowiska, które odpowiada ich sposobowi postrzegania świata.

Osoby z demencją często funkcjonują w rzeczywistości opartej na wspomnieniach i uproszczonych schematach, dlatego zamiast konfrontować je z trudną do zrozumienia rzeczywistością, opiekunowie wchodzą w ich perspektywę.

W praktyce oznacza to, że jeśli mieszkaniec odczuwa potrzebę wykonania codziennych czynności, takich jak zakupy czy praca, wioska umożliwia realizację tych potrzeb w bezpiecznym i kontrolowanym środowisku.

Takie podejście zmniejsza napięcie, ogranicza frustrację i pozwala utrzymać poczucie kontroli nad własnym życiem.

Kontrowersje

Pomimo szerokiego uznania, model Hogeweyk nie jest wolny od kontrowersji.

Jednym z głównych problemów pozostają wysokie koszty budowy i utrzymania takiej infrastruktury, co sprawia, że wdrożenie tego rozwiązania na szeroką skalę jest trudne.

Ponadto pojawiają się pytania natury etycznej dotyczące funkcjonowania mieszkańców w środowisku, które jest częściowo wykreowane.

Krytycy wskazują, że wioska stanowi formę kontrolowanej rzeczywistości, w której granica między autentycznością a symulacją jest niejednoznaczna.

Zwolennicy podkreślają jednak, że w przypadku osób z demencją kluczowe znaczenie ma dobrostan psychiczny i poczucie bezpieczeństwa, a nie obiektywna zgodność z rzeczywistością.

Globalne znaczenie i przyszłość modelu

Hogeweyk stało się inspiracją dla wielu krajów, które poszukują alternatyw dla tradycyjnych domów opieki.

Powstające na świecie liczne projekty czerpią inspiracje z holenderskiego modelu, który umożliwia osobom chorym żyć i funkcjonować normalnie nie powodując stresu.

W obliczu starzejących się społeczeństw i rosnącej liczby osób z demencją, takie rozwiązania stają się popularne.

Wskazują one kierunek, w którym opieka nad seniorami może ewoluować – od modelu instytucjonalnego do modelu społecznego, opartego na relacjach.

Budowa ośrodka kosztowała około 19 milionów euro.

Projekt został częściowo sfinansowany przez holenderski system opieki zdrowotnej.

Wydatki na opiekę długoterminową w Holandii stanowią ponad 3,7% PKB, co jest jednym z najwyższych wyników w Europie.