Eskalacja już spowodowała masowe przesiedlenia, utratę życia i zniszczenie kluczowej infrastruktury.
W miarę jak konflikt zakłóca łańcuchy dostaw, podnosi koszty i osłabia siłę nabywczą rodzin, osoby już na krawędzi ubóstwa mogą zostać jeszcze bardziej popchnięte w stronę poważnego braku bezpieczeństwa żywnościowego.
Podsumowanie WFP dotyczące wczesnych skutków konfliktu na bezpieczeństwo żywnościowe i pomoc humanitarną:
W Libanie dochodzi do znacznych wewnętrznych przesiedleń wśród populacji, która od kilku lat zmaga się z wysokim poziomem braku bezpieczeństwa żywnościowego.
W Iranie istniejące wcześniej presje ekonomiczne potęgują kryzys. Stagnacja gospodarcza, wysoka inflacja żywnościowa i gwałtowna deprecjacja waluty już wcześniej napędzały niepewność żywnościową przed obecnym konfliktem.
W Gazie zamknięcia granic na początku kryzysu wywołały gwałtowny wzrost cen żywności. Chociaż niektóre przejścia zostały ponownie otwarte, ceny żywności pozostają podwyższone, co nadal ogranicza dostęp do przystępnych cen żywności.
Poza regionem konflikt powoduje poważne globalne zakłócenia w łańcuchu dostaw, wpływa na rynki żeglugi, energii i nawozów, co ma wyraźne skutki domina.
Znaczna część światowych dostaw nawozów przepływa przez Cieśninę Ormuz; Każde zakłócenie grozi obniżoną dostępnością, niższymi plonami, a co za tym idzie – wyższymi światowymi cenami żywności.
Rosnące ceny ropy dodatkowo wywierają presję. Od początku konfliktu ceny ropy znacznie wzrosły, podnosząc koszty paliwa i transportu oraz zwiększając ryzyko ponownej globalnej inflacji, co ma wpływ na ceny żywności na całym świecie.
Te presje w łańcuchu dostaw zwiększają również koszty ratujących życie operacji WFP.
Aby złagodzić zakłócenia dostaw, WFP i partnerzy dostosowują swoje szlaki przez Turcję, Egipt, Jordanię i Pakistan.
Źródło; wfp.org
